2005/Nov/28

แอบขอโทดเพื่อนๆที่ต้องไปสระบุรีกระทันหันนะเลยไม่ได้ มีตติ้งหลังแข่ง RTC เลยวันนี้อาจาร์ยโอ๊ตเอารูปที่ไปเที่ยวมาฝากแล้วกัน...อนุมัติไหมเนี่ย

เริ่มจากไปถึงที่น้ำตก7คด เลยนะครับมะอยากพูดเรื่องทางเข้า...อย่างลึก แบบประมาณว่า กลางป่ากลางเขาของแท้เลย กะว่า เออ! เข้าไปไม่มีไฟฟ้า กันดาลแน่ๆ ที่ไหนได้ โหยพอไปถึงท่านปองพล อดิเรกสาร จัดบ้านไว้ให้ สุดยอดอย่างกะ รีสอร์ท 5ดาว บอกใครเขาก็มะเชื่อว่า ททท.เขาเปิดให้เช่าคืนละ 1พันบาท นอนได้ประมาณ5-6คนอะ แต่ถ้าจะจองก็ คิวว่างเดือน มีนาคม นะครับ ของผมนี่ไปเบียดเบียนเขามาได้

***หลังละพัน ทำไปได้..... -*-

***หน้าห้องน้ำ ข้างในกว้างโคด แถมผนังเป็นไม้ตั้งสับหว่างให้ลมเข้าโคด อาร์ตเลย

**ระเบียงหน้าบ้าน

วันเสาร์นี่รีแลค์ สุดๆๆ เพราะไปถึงก็เย็นแล้ว กินอาหารค่ำกับท่านปองพล แล้วก็ เมา ครับท่าน คือ คนติดตามท่าน เอาเหล้ามาเพียบ งานนี้กินแต่ของดีๆ อีกเช่นเคย

*******ข้ามช๊อตเลยละกันรูปเยอะ ...ตื่นมาวันอาทิตย์ ก็ กินข้าวตอน7โมง แล้วเริ่มออกเดินป่าไปยังน้ำตก7คด ทั้ง3ส่วน ตอนแรกนึกว่าทางเด็ก ๆแต่เจอจริงขอบอกโหดร้ายโคดมี ปีนขึ้นเขาอีก....ดูเองละกัน

**เริ่มออกเดิน สังเกตุคณะนี้คนแก่เพียบ เรากะว่าเดินน้อยแน่ เดวเขาจะเหนื่อยกันที่ไหนได้ เด็กหอบ ส่วนท่านปองพล เดินปร๋อเลย

***ส่วนด้านติดลำน้ำนี้ ททท.เขาให้สามารถกางเต๊นได้ครับ

***อันนี้เปงดินโป่งครับ พวกสัตว์มีเขาจะเข้ามากินเพื่อเอาแคลเซียมไปสร้างเขา

***ตอนหยุดพักที่เขตป่าปลูกเพื่อเตรียมเข้าเขตป่าจริง...สังเกตุต้องมี climbing stick ทุกคนเพราะไม่งั้นจะไม้มีตัวค้ำเวลาปีนเขา

**เหอะๆเอาเหนื่อยน้อยหรือเหนื่อยมากดีเนี่ย ตรงนี่เริ่มเข้าเขตป่าจริงละ


***รูปนี้ ถ่ายได้โดยบังเอิญ ดูแล้วเป็นธรรมชาติมากๆ.....

***แทบร้องครับ สัตว์ตัวแรกที่เจอ มันอยู่เหนือหัวเลยอะเดินผ่านไป ถ่ายมุมจริงมะมีซูมอะ แบบมะกล้ายืนใกล้ด้วยกลัวมันกระโดดกัด เห็นเขาบอกว่าน่าจะมีพิษ

***ไอ้ตัวบนอะจิ๊บๆครับ ตัวนี้อะมีพิษแน่ดูสีดิสัตว์มีพิษมักสีสวย ที่เห็นนี่ขอย้ำมะมีซูม ขนาดจริง100% ตัวใหญ่เท่าผ่ามือแนะครับ

อันนี้เดินลงสู่น้ำตกช่วงนี้เริ่มได้ยินเสียงน้ำถี่ขึ้น อันนี้ยังจิ๊บๆ เพราะเดวตอนขากลับนี่ลำบากมาก

**ถึง7คดเหนือ ยังเหลือ 7คดกลาง กับ7คดใต้ มาถึงตรงนี้ได้เหงื่อพอสมควร

**อารมณ์ว่าโทรมโคด ใครเดินป่าละยังเท่นี่ท่าจะบ้า

----------- ข้ามช๊อตเลยละกัน พื้นที่มีน้อย-----

**อันนี้7คดกลาง ช่วงนี้น้ำน้อยฮะ เพราะเลยหน้าฝนมานานละ

**ที่วงแดงๆอะ นั่น กิ้งก่าบินฮะ ซูมได้แค่นั้น พยายามละ มานมีพังฝืดบินได้ด้วยอะอยากจับมาถ่ายเจงๆ หนีไวมาก

***อันนี้7คดใต้ อันนี้อยู่ลึกละ ถ้าเลยไปจะเป็น น้ำตก7คดใหญ่ แถวนี้จะเจอ สัตว์เล็กๆเยอะไปหมด อาทิเช่น

จิ้งโจ้น้ำกะ ฝูงปลา

**ปูๆ นี่ละปู....555++

ดูน้ำซะก่อน ใสแค่ไหน นี่แดดส่องอ่อนๆ สุดยอดมะ

----เข้าตอนท้ายเลยดีกว่ามั้งมะอยากให้เห็นทางกันดาลเดี๊ยวมะมีคนไปกะผม------

นี่อะ ถ้าเดินเลยไปหน่อย7คดใหญ่ แต่แค่นี้ก็หอบละครับท่าน

อันนี้เปงศูยน์ ศึกษา ระบบชีววิทยา เออ ใครจะเดินเข้าไปต่อก็ เอาเตอะ ผมขอบายแค่ 3กิโลนี่ก็ กินเวลาไปครึ่งวันกว่าๆ.....

**แถมท้ายด้วย แสงยามเช้าสัมผัส ต้นหญ้า

จบละฮับ หนุกหนานๆ





edit @ 2005/11/29 10:24:30

2005/Nov/09

where where but where where(แปลว่า ไหนๆ ก็ ไหนๆ)

เอารูปเมื่อครั้งยังเป็น วัยรุ่นมาลงไว้ ตอกย้ำจิตใจ สำหรับคนที่ เคยเห็นบ่อยแล้วก็ทำใจครับ รูปในอดีตเซ็ตนี้คือเซ็ตสุดท้ายที่ได้ ถ่ายเอาไว้ ตอกย้ำจิตใจ และทำให้คิดถึงเพื่อนๆ ที่เคย ทำงานมาด้วยกัน ตอนนี้บางคนอาจกำลังไปถึงฝัน บางคนไปถึงแล้ว แต่เรา ละทิ้งฝันนั้นไป ทำไงได้ในเมื่อโลกแห่งความจริงมันไม่เปิดโอกาศให้ เราทำ

ว่าไปมีคำพูดนึงที่แทงใจที่สุด คำพูดที่ว่า พวก Hip Hop มันเป็นพวกลูกเมียน้อย

เออ! มึงถูก เพราะพวกกูไม่ได้ทำเพลงป๊อบ ไม่ได้หล่อเหมือนพวก ทำเพลงป๊อบ ยังไง กูก็ ยอมเป็นงี้แหละ ......จบข่าวละ เซ็งชีวิต

เอาเป็นว่า ดูๆ ไปเถอะ จะเก็บไว้เป็นที่ระทึก เอ้ย ระลึก

ชอบรูปนี้ที่สุด เป็นตัวของตัวเองที่สุดฮ๋าๆๆๆๆๆๆ

ตอนไปถ่าย เอามาลงปกเทป ช่วงทำเพลงใต้ดินเอิกๆๆๆ

ตอนนี้ต่างคนต่างแยกไปหมดละ เซงโคด พี่บอล คนที่ยืนตรงกลางมีสาวๆล้อมรอบตอนนี้ไป อยุ่ อาร์ เอส ทำเพลงกะ แวม ฮิบออบละ น่าจะใกล้ออกอีกไม่นาน ไอ้ปอที่ยืนหลังผมนี่ตอนหลังไปทำใต้ดินเช่นเคย วง sick lab.........

นี่อีก1รุปที่ชอบ เพราะกูเด่นสุด เอิกๆๆๆๆๆๆ

อันนี้ปก เทปชุดเต็มชุดแรก ไอ้ หนึ่ง บีคิง มานมา เจาะแจะ แจมให้หลายเพลงอยู่เอิกๆ

ตอนนี้มันดังไปละ ปล่อยมัน

หมดละ ขำๆ

โอ๊ะๆ ลืมๆ อันนี้อีกอัน เปงรุปที่นั่งวาด มะอาทิตย์ก่อน ใช้tablet วาดในคอม มันมือดี ว่าจะ เติมสีเปงโลโก้ ประจำตัวมันดูเป็นไทยๆดี


edit @ 2005/11/09 14:43:23
edit @ 2005/11/09 15:09:48

2005/Nov/09

ลองทำ Blog นี้ตั้งแต่ปิดเทอมละ เพิ่งจะ เริ่มรู้เรื่องรู้ราวกับชาวบ้านเขาก็เปิดเทอม...

กูผิดไหมเนี่ย -*-

เอาเป็นว่านับ1ใหม่ละกัน .....หยวนๆน่า อ่านๆไปเถอะ อยากรู้เรื่องของคนอื่นก็ ทนหน่อย

...... ชีวิตหลังหนีจาก วงการเพลงใต้ดินนี่มันช่างสงบสุขจริงๆ สงบสุขมากเกินกว่าจะเรียกว่าชีวิตได้ สีสันที่ขาดหายมันอยู่ตรงไหนเนี่ย.......

- มนุษย์เงินเดือน - สิ่งเดียวที่รู้จักตอนนี้คือคำนี้ วันๆมีแต่งาน งาน งานแล้วก็ งาน เจอใครสั่งให้ทำอะไรก็มีแต่ ครับ ครับ แล้วก็ ครับ

ทุกวัน ทำซ้ำไปซ้ำมา จำเจมาก เหมือนเพลงที่วนแค่ท่อนฮุคมากกว่าท่อนร้อง คุณฟังแรกๆจะเคลิ้มกับมันมาก แต่จะรู้สึกเอียนแล้วเบือนหน้าหนีเมื่อ ฟังไปซัก10-20รอบ

นี่แหละชีวิตผม.....

นี่แหละ งานผม......

นี่แหละ อนาคตผม......

และนี่แหละ ไม่ใช่ตัวผม.....

......เอาน่า พระเอก ย่อมมีอุปสรรค......แต่เมื่อไหร่นางเอกจะ โผล่วะ......


edit @ 2005/11/09 14:07:09